Aan de arts die mij niet geloofde

Artsen. Ik heb er de afgelopen jaren behoorlijk wat gezien. Allemaal doen ze hun best om je op je gemak te laten voelen, omdat ze weten dat ieder consult en ieder onderzoek onprettig en ongemakkelijk kan zijn. Toch heb ik vrijdagavond iets mee gemaakt waar ik vandaag graag over wil schrijven.

Wat vooraf ging

Ongeveer vijf weken geleden ben ik geopereerd en sinds die tijd heb ik onwijs veel pijn. Daarvoor heb ik verschillende pijnstillers die allemaal niet werken. Na enkele weken was die pijn wat afgezakt maar maandag was de pijn in alle heftigheid terug. We hebben meteen bloed geprikt om te kijken of het geen ontstekking of bloedarmoede was. Gelukkig was dit het niet dus maakte we voor donderdag een afspraak bij de huisarts. Daar kreeg ik oxycodon (morfine) voorgeschreven in de hoop dat de pijn eindelijk zou afzakken.

Donderdag waren we begonnen met de medicijnen maar vrijdag avond voelde ik geen enkel verschil. De pijn was net zo heftig als daarvoor en ik wist niet meer wat ik er mee aanmoest. Uiteindelijk hebben we na lang twijfelen de huisartsenpost gebeld en we mochten langs komen.

Verbaasd

Het was inmiddels half elf  ‘s avonds toen we werden binnen geroepen. De arts begon met de vraag: ”Wat is er in de klachten veranderd dat je hier nu moet zijn?” Vervolgens vertelde hij dat de oxycodon veel te veel werd voorgeschreven en dat ik beter een ander middel zoals paracetamol of ibuprofen kon gebruiken (we gaan van morfine naar paracetamol, oke). Het leek hem verstandig als ik begon met afbouwen van de medicatie want die was namelijk veel te zwaar voor iemand van zeventien jaar (Ik kwam omdat de pijn erger werd maar hij begon over afbouwen).

Hij vertelde dat ik niet echt pijn had omdat ik soepel kon lopen en niet de indruk wekte dat ik pijn had. Ik heb al bijna vijf weken pijn, dan loop ik niet meer hijgend en steunend door de kamer heen. Toen we naar buiten liepen zei hij nog dat als ik veel pijn had dan kon ik een dubbele dosering oxycodon nemen. Vervolgens brabbelde hij iets over pijnbeleving, hersenen en het doorgeven van pijnprikkels en je omgeving. Eerlijk gezegd luisterde ik op dat moment al niet eens meer. Was dit een arts die serieus naar mij luisterde en mijn dossier had gelezen?

Ik kon wel huilen. Ik kwam toch niet voor de lol op vrijdagavond in het ziekenhuis? Ik had onwijs veel pijn en ik wou alles doen om van de pijn af te komen. Met het advies van deze arts konden we niks.

Tweede poging

Verbaast en verdrietig zijn mijn moeder en ik terug naar de receptie gegaan. Binnen zat een super lieve assistent die het begreep en ging kijken wat ze voor ons kon doen. Nadat ze een paar telefoontjes had gepleegd,  kwam ze terug met goed nieuws. Er was een wisseling van de wacht dus er kwamen nieuwe artsen. Er ging iemand anders naar de klachten kijken!

Na vijf minuten werden we binnen geroepen door een nieuwe arts. Daar hebben we nogmaals het verhaal uitgelegd en hij was geschrokken van de situatie. Ik kreeg een morfine injectie tegen de pijn en de dosering van de morfine tabletten werd aangepast zodat ik het weekend door kon met zo min mogelijk pijn. In mijn dossier heeft hij een aantekening gemaakt zodat we maandag mijn eigen arts konden bellen voor een afspraak, zodat we maandag meteen langs kunnen komen.

Eind goed, al goed gelukkig!

Ik weet waar de pijn vandaan komt en ik zal daar binnenkort een heel artikel over schrijven. Omdat ik dit best lastig vind moet ik daar eerst de juiste woorden voor vinden voordat ik mijn verhaal op papier kan zetten.

Bedankt voor het lezen!

Liefs,

Yousra Yasmine

Wil je op de hoogte blijven van alles wat er gebeurd? Dan kun je mij volgen op Instagram. Daar deel ik regelmatig updates over waar ik ben, ziekenhuis bezoeken en leuke foto’s.

https://www.instagram.com/yousrayasmine.nl/

Share:

23 Reacties

  1. 27 augustus 2018 / 15:34

    Ik denk dat je echt veel geluk moet hebben bij welke arts je terecht komt jammer genoeg.. Velen van hen zijn overwerkt en hebben daarom de tijd/zin/drive niet om iets tot op het bot uit te spitten. Jammer, want zo gebeuren er echt de meest spijtige dingen ..

  2. 27 augustus 2018 / 16:01

    Wow heftig dit, goed dat je volgehouden hebt & een andere arts hebt getroffen!

  3. 27 augustus 2018 / 20:48

    Jeetje beterschap en veel succes! Hoor er veel over, het is tegenwoordig helemaal niet meer zo vanzelfsprekend dat een dokter er is om jou te helpen. Hoop dat het snel beter gaat met de pijn.

  4. 27 augustus 2018 / 22:39

    Ik snap zó goed wat je bedoelt… Het feit dat je pijn hebt is al één ding (pijn is armoe zeggen m’n schoonouders altijd) maar dat je vervolgens niet geloofd wordt of niet serieus genomen wordt… Ik kan daar met m’n verstand niet bij. Ik heb die ervaring bij een arts van het UWV. Die presteerde het om te zeggen ‘we hebben allemaal wel eens pijn’ en ‘neem maar een extra Tramadol’. Ja want dat slik je ook écht voor de lol… Mijn hemel zeg…

    Zet ‘m op powerlady! De aanhouder wint, dat zie je nu al!

    • 2 september 2018 / 12:23

      Wat lief van je! Dankjewel! Jeetje wat heftig dat ze je bij het UWV niet geloofde! Alsof je al die medicijnen voor de lol slikt. het liefst wil je gewoon werken of naar school maar als dat niet lukt zouden ze dat moeten accepteren. Sommige mensen (net zoals deze arts) denken dat je voor de lol ziek thuis zit. Gelukkig weten de meeste mensen wel beter hihi. Hopelijk gaat het snel beter met je!
      Veel liefs,
      Yousra Yasmine

  5. 28 augustus 2018 / 17:49

    Ben nu heel erg benieuwd. Heb n vergelijkbare situatie gehad nl.

  6. 28 augustus 2018 / 19:58

    Heftig joh dat je op zo’n moment niet de steun en de behandeling krijgt die je nodig hebt maar dat het gewoon wordt afgedaan als zijnde dat je geen pijn hebt. Gelukkig kwam daarna een arts die wel goed luisterde.

  7. 28 augustus 2018 / 23:25

    Ik ben nu al benieuwd naar het vervolg en wens je veel sterkte! Het is al erg genoeg dat je pijn hebt en dan wordt het nog pijnlijker als je niet geloofd wordt.

  8. 29 augustus 2018 / 08:42

    Afschuwelijk als de professionals het niet goed doen. Dat zijn toch de mensen waar je op hoopt te kunnen rekenen.

  9. naomi
    29 augustus 2018 / 09:29

    heftig hoor je verhaal hoop dat je toekomst alleen maar artsen tegen kom die je geloven

  10. 29 augustus 2018 / 09:38

    Wat ontzettend frustrerend zeg. Fijn dat je toch een arts trof, die je klachten serieus nam en je de juiste hulp gaf.

  11. 29 augustus 2018 / 09:47

    geen woorden voor, gelukkig dat je een fijne arts trof. Bij twijfel altijd terug en nog iemand laten kijken. Zullen we dan maar zeggen.

  12. 29 augustus 2018 / 10:24

    wat fantastisch dat die mevrouw bij de receptie ingreep! wn wat naar dat je, terwijl je zo beroerd bent, dan nog zo assertief moet zijn!

  13. 29 augustus 2018 / 12:42

    Ach meis wat is dat heftig. Je hebt al ongelofelijke pijn, en dan nog het gevoel dat er niet goed naar je wordt geluisterd. Wij hebben helaas ook wel eens heele slechte ervaringen gehad met een arts. Heel goed dat je bij iemand anders terecht bent gekomen.
    Ik ben benieuwd naar je nieuwe blog, neem je tijd om dat voor jezelf goed onder woorden te brengen meis. Ik hoop dat het van je af schrijven wel helpt.

    • 2 september 2018 / 12:24

      Wat lief van je! Dankjewel! Ik zal binnenkort mijn blog over de pijn online zetten maar eerst moet ik de juiste woorden vinden hihi.
      Veel liefs,
      Yousra Yasmine

  14. 29 augustus 2018 / 20:31

    Heel bizar dat dit soort dingen gewoon kunnen gebeuren. Maar heel erg fijn dat de assistent voor je heeft geregeld dat je nog een arts kon zien en dat hij wel begreep wat er aan de hand was. Bizar … die mensen moet je nou helpen.

  15. 29 augustus 2018 / 20:58

    Ah wat een rotzak! Snap dat je met ander arts wilde spreken

  16. 30 augustus 2018 / 08:45

    Wat een heftig verhaal zeg… Het idee dat je niet geloofd wordt/niet naar geluisterd wordt is toch niet normaal!

  17. 30 augustus 2018 / 08:54

    wat jammer dat het soms zo gaat dan voel je je echt niet serieus genomen. voet bij stuk houden! sterkte meid

  18. Nicole Orriëns
    30 augustus 2018 / 09:01

    Het is te hopen dat zo’n arts wel wat leert van zijn fouten en het de volgende keer beter aanpakt.

  19. 2 september 2018 / 19:10

    Onbegrijpelijk hoe het soms gaat in de medische wereld. Gelukkig toch nog een arts die je serieus nam!

  20. 3 september 2018 / 19:51

    Wat ontzettend vervelend dat je door de eerste arts niet geloofd werd en ongelofelijk dat hij inderdaad over afbouwen begint terwijl je daar juist bent met heftige/meer pijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *