Als alles anders loopt dan je had bedacht

 

Ik probeer nooit om iets ver van tevoren te plannen omdat ik niet kan voorspellen hoe ik mij dan voel. Op die manier zorg ik ervoor dat het niet op een teleurstelling uitdraait. Toch word ik op sommige dagen overvallen door een gevoel van teleurstelling.

Ik plan ‘s avonds om iets te gaan doen maar als ik de volgende dag opsta voel ik mij niet goed. Een gevoel van teleurstelling overheerst. Ik weet dat ik er niks aan kan doen maar toch voel ik mij verdrietig en teleurgesteld. Ik probeer te relativeren en te denken aan alle goede dingen die wel zijn gelukt in de afgelopen paar dagen.

Zo bedenk is ‘s avonds dat ik de volgende dag een nieuwe blogpost ga schrijven maar de volgende dag sta ik op met hoofdpijn, misselijkheid en slecht zicht. Ik kan dan wel achter mijn laptop gaan zitten om het toch te proberen maar ik weet dan dat ik teleurgesteld word omdat het niet lukt.

Teleurstelling

Normaal als ik een dag had waarop niks loopt zoals ik had gepland, ging ik de hele dag verveeld op de bank zitten. Ik keek films op Netflix of probeerde een uurtje te slapen.

Ik was dan verdrietig of geïrriteerd dat ik mij niet goed voelde. Als ik op zo’n dag opstond en merkte dat ik mij niet goed voelde dan draaide mijn hele dag om teleurgesteld zijn en mij niet goed voelen. Ik kon de hele dag aan niks anders meer denken dan aan dat ik ziek was en dat wat ik graag wilde gaan doen niet was gelukt. Toch besef ik dat ik mijzelf niet verder help als ik de hele dag films ga kijken op Netflix en de hele dag denk aan wat niet gelukt is.

Toegeven

Ik vind het lastig om aan anderen te vertellen dat het niet goed gaat, omdat ik (voor mijn gevoel) anderen opzadel met mijn probleem. Toch merkte ik de laatste tijd dat ik mij beter voel als ik mijn gevoel met andere mensen deel. Door er even over te praten kan ik het voor mijzelf relativeren, want er zijn ook genoeg momenten waarop het wel lukt en er zijn momenten waarop ik mij ziek voel terwijl het hartstikke gezellig is.

Door erover te praten en het te relativeren voel ik mij beter en hoef ik mij er niet de hele dag zorgen over te maken of er over na te denken. Natuurlijk zijn mijn lichamelijke klachten niet opeens weg als ik er even over praat maar mijn teleurgestelde gevoel verdwijnt wel. Ik ben iemand die veel nadenkt en als ik even praat met iemand kan ik de dingen makkelijker loslaten. Door te praten met bijvoorbeeld mijn moeder probeer ik de situatie (hoe moeilijk het soms ook is) langzaam aan steeds beter te accepteren.

Bedankt voor het lezen!

Liefs,

Yousra Yasmine

Share:

39 Reacties

  1. 20 augustus 2018 / 09:52

    Wat heb je dit mooi en krachtig geschreven zeg. Praten en wellicht zo ook van je afschrijven.. ik hoop dat het je helpt! X

    • 20 augustus 2018 / 10:45

      Wat lief dat je reageert op mijn blog! Het is misschien een cliché maar praten helpt inderdaad en wat ook goed helpt is alles op te schrijven op mijn blog hihi.
      Liefs,
      Yousra Yasmine

  2. 20 augustus 2018 / 10:05

    Er over praten is zeker goed. Zo kom je af en toe ook nog eens op andere gedachte. En het maakt je hoofd een beetje leeg. Gedeelde smart is immers halve smart 🙂 Hoewel dat natuurlijk niet helemaal opgaat…
    Ik snap je heel goed en vind het knap hoe je er mee omgaat. Zo jong en nu al opgezadeld met iets waarvan nog niet eens bekend wat en hoe er mee om te gaan.
    Wel fijn dat je geregeld eea op je blog kunt ventileren.

    • 20 augustus 2018 / 11:05

      Wat Lief dat he op mijn blogpost reageert! Het is inderdaad heel erg fijn om er met anderen over te praten zodat je samen van gedachte kunt wisselen.
      Wat ook heel prettig is, is om het van mij af te schrijven op mijn blog. Want door mijn blog kom ik ook weer in contact met mensen die iets soortgelijks mee hebben gemaakt zodat je je niet zo alleen voelt.
      Liefs,
      Yousra Yasmine

  3. Naomi
    20 augustus 2018 / 11:27

    Een hele mooie blog goed dat je er over praat

  4. 20 augustus 2018 / 11:51

    Ik probeer me op zo’n dag net weer een beetje op te laden.. Anders krijg ik NIETS meer gedaan omdat ik wat sip loop .. Niet makkelijk, maar achteraf ben ik altijd blij dat ik toch heb doorgezet!

  5. 21 augustus 2018 / 04:59

    Wat doe je nu als je bijvoorbeeld op zo’n dag geen Netflix meer kijkt? Wat is je nieuwe aanpak? Ik ben wel benieuwd.

    • 21 augustus 2018 / 18:53

      Goede vraag haha! Meestal praat ik even met mijn moeder (als ik mij niet goed voel) en vervolgens ga ik naar de stad of even ergens heen fietsen. Eigenlijk ga ik gewoon even afleiding zoeken voordat ik weer aan iets niets begin.
      Wat lief dat je hebt gereageerd op mijn blog!
      Liefs,
      Yousra Yasmine

      • 22 augustus 2018 / 06:31

        Wat fijn dat je bij je moeder terecht kunt Yousra. Afleiding zoeken helpt inderdaad vaak. Zelf ga ik vaak hardlopen, ook als ik geen zin heb. Daarna voel ik me bijna altijd beter.

  6. 21 augustus 2018 / 07:50

    Erover praten lucht zeker op en zorgt er ook voor dat je eventueel uit die cirkel van negatieve gevoelens komt omdat een luisterend oor heel veel kan doen.

  7. Krystle
    21 augustus 2018 / 07:50

    Goed dat je er over praat, dan weten anderen ook hoe je je voelt en kunnen ze er rekening mee houden! Ook goed dat je het hebt opgeschreven, helpt ook.

  8. 21 augustus 2018 / 07:56

    Het is zo belangrijk om er over te praten. Ik herken het helemaal en als je er niet over praat zak je alleen maar dieper weg. Hoe moeilijk ook zoek iemand waar je het mee kan delen. Makkelijk gezegd en mij lukt het ook niet altijd hoor, sterkte.

  9. 21 augustus 2018 / 08:38

    Het moet toch ook enorm incasseren zijn, wanneer je je op iets verheugd en dan gaat dat – al weer – niet door…daar mag je volgens mij ook best verdrietig over zijn. Ik vind het heel knap dat je jezelf leert om daar mee om te gaan! En dat zal vast niet in een dag lukken, maar we hebben ook niet in een dag leren lopen, toch?

  10. 21 augustus 2018 / 08:39

    zo een dagje waar niets op de planning staat is voor mij ook de meest depressieve dag die er kan zijn! Ik moet doelen hebben of vooruitzichten of ik kan ook zo een enorm slecht gevoel over mij krijgen 🙂 dus elke dag iets klein plannen dan kan je nog in de zetel hangen 🙂

    • 21 augustus 2018 / 19:03

      Wat lief dat je op mijn blog reageert! Inderdaad iedere dag iets kleins proberen te doen geeft je een goed gevoel. Als je elke dag iets doet (ook al is het maar iets heel kleins zoals naar de supermarkt) voel je je toch beter en heb je niet het gevoel dat je de hele dag thuis hebt gezeten.
      Liefs,
      Yousra Yasmine

  11. Naomi
    21 augustus 2018 / 09:52

    Wow wat een mooi verhaal heb je geschreven snap wel dat je teleurgesteld ben als je iets niet kan doen

  12. 21 augustus 2018 / 11:16

    En blijf het ook delen, want dat is de beste manier van verwerking! Ik heb zelf een nierziekte en mag daardoor helaas geen kinderen meer krijgen (gelukkig heb ik een prachtige dochter). Maar wat mij heeft geholpen (ook bij andere problemen), is het te vertellen aan de mensen die het willen horen. En erover schrijven werkt ook goed, want dan vertel je het op papier. Maar probeer wel positief te blijven en ‘om te denken’ – wat kan ik dan nog wel doen waar ik blij van wordt of wat voor positiefs haal ik eruit? Het is makkelijker gezegd dan gedaan, dat kan ik zeker beamen, maar het werkt wel om opgewekt de dag te starten. Ga zo door meid!

    • 21 augustus 2018 / 18:58

      Wat lief dat je op mijn blog reageert! Wat een onwijs heftig verhaal, hopelijk gaat het nu wel goed met je! over je gevoel praten of schrijven helpt enorm. Wat ik ook heel erg prettig vind is dat ik door mijn blog in contact kom met andere mensen die ook ziek zijn en daar soortgelijke problemen aan ondervinden. Ik kende bijna niemand die ziek is, dus door het bloggen en het contact met anderen voel ik mij niet zo alleen in het ziek zijn.
      Liefs,
      Yousra Yasmine

  13. Daphne - verdraaidmooi
    21 augustus 2018 / 18:07

    Ik herken het wel wat je schrijft. Door mijn chronische ziekte ben ik mezelf er ook van bewust.

  14. 22 augustus 2018 / 08:02

    Goed dat je je gevoelens zo weet te plaatsen en uiteindelijk ook weet te relativeren. Iedereen heeft goeie en slechte dagen natuurlijk, ziek of niet ziek. Je kunt het je hele dag laten verpesten of je ziet het als een hobbel waar je even overheen moet en dan weer vrolijk verder. Ik ben niet ziek, maar herken het wel. Als iets niet exact ging zoals ik het me voorgesteld had was ik daar uren chagrijnig over. Gelukkig heb ik met hulp van anderen geleerd het sneller los te laten. Hoe belangrijk is het immers eigenlijk dat dat ene kleine ietsje niet precies zo ging, als er zo veel dingen wel goed gaan? 🙂 Fijn dat jij ook steun aan anderen hebt! Knap van je dat je dit schrijft!

  15. 22 augustus 2018 / 10:44

    Er over praten is inderdaad heel goed! En wanneer dit lukt is een blog ook een mooi alternatief. Veel succes nog met wat je doet! Mooi en krachtig bericht!

  16. 22 augustus 2018 / 11:20

    Praten is de key, samen met mijn vriend in korte tijd veel dingen mee gemaak. Waar wij heel veel over gekletst hebben dit helpt echt om te doen

  17. 22 augustus 2018 / 11:30

    Ik vond het ook altijd erg moeilijk om toe te geven en te praten als het wat minder ging omdat je idd niet anderen wilt opzadelen met je problemen of waar je mee zit. Echter heb ik nu ook geleerd om het aan te geven en er over te praten. Heel goed dat je dit geschreven hebt! Erg sterk van je

  18. 22 augustus 2018 / 12:52

    Ik vind het vaak ook lastig dat mijn vermoeidheid en/ of gezondheid roet in het eten gooit. Ik kan er ook erg gefrustreerd en geïrriteerd van worden.

  19. 22 augustus 2018 / 12:55

    Ik ben niet chronisch ziek maar begrijp toch je gevoelens. Wanneer ik me slecht voel (ik heb een hele rits allergieën die me soms belemmeren, mijn mama is anderhalf jaar geleden plots gestorven..) dan hou ik bepaalde gevoelens ook voor mezelf. Vriendin proberen je wel te begrijpen of te helpen maar dat kan gewoon niet altijd 🙂

  20. 22 augustus 2018 / 17:50

    Ik ben helaas ook chronisch ziek en snap deze gevoelens heel goed. Wel goed dat je erover praat/schrijft!

  21. 22 augustus 2018 / 22:11

    Best heftig dat je al zo jong geconfronteerd bent met een chronische ziekte. Erover praten of het van je af schrijven helpt. Daarom hield ik vroeger een dagboek bij 😉

  22. 23 augustus 2018 / 06:45

    Ik denk ook dat erover praten en het zo van je af schrijven heel goed is. Mensen moeten weten wat er in dat koppie omgaat. En voor jou voelt het alsof je een last bent, maar waarschijnlijk is je moeder en je vrienden heel erg blij dat ze je kunnen helpen en luisteren!

  23. 23 augustus 2018 / 08:53

    De stap om iemand echt te vertellen hoe je je voelt is vaak groot.. maar het is zo fijn als je dat uiteindelijk wel lukt. Het heeft mij ook een tijd gekost voordat ik over bepaalde dingen eerlijk mijn gevoel kon uitspreken, maar nu dat lukt voelt dat zo veel fijner.

  24. 23 augustus 2018 / 11:28

    Herkenbaar voor velen denk ik… Goed dat je dit probeert om te buigen, sterkte!

  25. 23 augustus 2018 / 11:46

    Sterk dat je hier zo open over bent.. zal wel niet makkelijk zijn.
    Ik ben er zeker van dat je hier ook anderen mee steunt 😉 .

  26. 24 augustus 2018 / 07:43

    In de periode dat ik niet goed in mijn vel zat, heeft het mij ook heel erg geholpen om erover te praten. Niet eens zozeer om adviezen o.i.d. te krijgen, maar vooral om mijn hart te luchten.

  27. 24 augustus 2018 / 08:19

    Knap hoor dat je het zo op kunt schrijven en delen!

  28. 26 augustus 2018 / 14:24

    Praten en delen helpt! De mensen die dicht bij je staan, hebben het goed met je voor en zijn vast alleen maar blij dat ze je kunnen helpen door met je in gesprek te gaan. Je wordt op jonge leeftijd met heftige tegenslagen geconfronteerd en ik vind het knap hoe je ermee omgaat en naar lichtpuntjes zoekt.

  29. 27 augustus 2018 / 22:44

    Knap en dapper dat je zo open bent. Praten of schrijf op een boek/blog helpt het goed!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *