Een stille wereld, een vol hoofd en veel twijfels

Een stille wereld, een vol hoofd en heel veel twijfels

Wauw, wat voelt het allemaal onwerkelijk op dit moment! Er gebeurd zoveel om ons heen en tegelijkertijd voelt het alsof de wereld op dit moment langzaam stil komt te staan. Door dit alles merk ik dat ik vrij onzeker word, omdat ik (door  al mijn klachten en medicijnen) in de groep met kwetsbare personen val.

Een stille wereld en een vol hoofd

Het kan je denk ik bijna niet ontgaan zijn. Het coronavirus heeft in Nederland zijn intrede gedaan. De overheid heeft hierop allerlei regels en maatregelen ingezet in de hoop dit virus te kunnen indammen. Veel mensen werken vanuit huis, de straten zijn nagenoeg leeg en iedereen zit zo veel mogelijk binnen. Het is een raar gezicht.

Sinds afgelopen week is het gelukkig hartstikke mooi weer buiten, waardoor er meestal heel veel mensen naar buiten gaan maar op dit moment zit bijna iedereen binnen. Toch word ik hartstikke gelukkig van het mooie weer. Als ik ’s ochtends de gordijnen open doe en de zon schijnt mijn kamer in dan is dat voor mij toch wel een enorm geluksmomentje!

Zelf hoor ik vanwege mijn ziektes en medicijn gebruik in de groep met kwetsbare personen. Dit zorgt bij mij voor veel onrust en onzekerheid. Ik doe wat ik op dit moment kan doen en ik probeer mij te houden aan de regels en maatregelen van het RIVM. Zo zijn al mijn ziekenhuis afspraken afgezegd, vermijd ik drukke plekken en probeer ik zoveel mogelijk binnen te blijven.

Klachten en pijn

Met mij gaat het op dit moment helaas niet zo goed. (Dit heeft overigens niks te maken met het coronavirus). Ik heb weer meer klachten en meer pijn. Eigenlijk kan ik alleen maar zeggen dat dit heel erg stom is. Ik wil zo graag dat het beter gaat maar op dit moment zit dat er helaas niet in. Ik heb op dit moment vooral veel last van spierpijn, zenuwpijn, gewrichtspijn en vermoeidheid. Hiervoor heb ik wederom nieuwe medicijnen gekregen en ik hoop met heel mijn hart dat deze snel gaan werken tegen de pijn.

De afgelopen tijd is het dan ook ontzettend stil geweest op mijn blog en op mijn Instagram. Dit kwam door alle klachten die ik heb. Door alle pijn en klachten zit ik veel in mijn hoofd. Van nature ben ik een enorme denker maar als ik mij niet goed voel dan denk ik nog meer na over de dingen. Ik denk veel na, omdat ik hoop dat er een oplossing is voor al mijn pijn en klachten. Er moet toch iets zijn waardoor ik mij beter ga voelen? Ik probeer al mijn klachten op een rijtje te zetten, vragen te bedenken voor mijn artsen en ik ben opzoek naar een mogelijke oplossing die gaat zorgen voor een heel klein beetje verbetering.

Ik heb de afgelopen tijd heel veel blogs geschreven maar deze nooit online gezet. Doordat ik de laatste tijd meer klachten en pijn had, was dit een enorme inspiratie om over te schijven. In de tussentijd heb ik hier dan ook vele blogs over geschreven. Inmiddels staan er nu ruim dertig concepten op mijn blog. Dit zijn allemaal blogs die ik heb geschreven maar nooit online heb gezet, omdat ze voor mijn gevoel nog niet goed genoeg zijn.

Twijfels

Op momenten dat het lichamelijk niet goed gaat, zit ik veel in mijn hoofd, waardoor ik heel erg veel ga nadeken en twijfelen. Dit straalt ook uit naar mijn blog. Zo denk ik als ik een nieuwe blog schrijf bijvoorbeeld:

  • Wat gaan andere mensen hiervan vinden?
  • Doe ik het wel goed?
  • Is dit niet te persoonlijk?
  • Kom ik niet veel te negatief over, want ik schrijf vaan dat het niet goed gaat
  • Schrijf ik niet te veel over ziek zijn?
  • Willen mensen dit wel lezen?

Dit zijn allemaal twijfels die op sommige momenten opkomen als ik bijvoorbeeld hele persoonlijke stukken online zet. Toch probeer ik mij niet te veel te focussen op deze twijfels. Ik ben met mijn blog begonnen om met de buitenwereld te delen hoe het is om te leven met een chronische ziekte. Ik hoopte door mijn blog in contact te komen met andere mensen met een chronische ziekte en ik wilde schrijven over de dingen die ik heb gemist toen ik zelf net ziek was. Dit is dan ook wat ik ga doen! Ik ga schrijven over ziek zijn en wat voor gevolgen dit allemaal heeft. Ik hoop dat er iemand is die hier wat aan heeft. Het is mijn blog en hierop deel ik wat er op dit moment in mijn leven speelt. Soms is dit leuk nieuws en soms is dit minder leuk nieuws. Het is immers mijn doel om mensen een realistisch inkijkje te geven in mijn leven met een chronische ziekte.

In de tijd dat er niks online is gekomen heb ik achter de schermen wel veel verschillende blogs geschreven waarbij ik twijfelde of deze wel goed genoeg zijn. Ik heb enkele van deze blogs ingepland, omdat ik bij nader inzien toch denk dat deze blogs een realistisch inkijkje geven in mijn leven en wat er op dit moment allemaal gebeurd. Ook ga ik proberen om met wat meer regelmaat te bloggen. Ik heb immers genoeg te vertellen!

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *