Nieuwe teleurstelling en steeds meer klachten

Nieuwe teleurstelling en steeds meer klachten

Het gaat de laatste weken niet zo goed, alle klachten worden erger en de vermoeidheid neemt extreme vormen aan. Hoe ga je om met die teleurstelling? Hoe accepteer je dat er telkens nieuwe klachten bij komen waar je mee moet leren leven?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een nieuwe blog schreef maar dit had een goede reden. Over twee weken heb ik namelijk toetsweek waar ik heel erg veel voor moet leren. Daarnaast gaat het lichamelijk helaas niet zo lekker.

Misselijk?

De laatste tijd gaat het weer even minder. De vermoeidheid is weer terug en ik ben de hele dag misselijk. Die misselijkheid is vreselijk. Elke ochtend sta ik op met een misselijk gevoel wat de rest van de dag niet meer verdwijnt. De afgelopen maanden heb ik onwijs mijn best gedaan om ‘s ochtends iets te eten terwijl ik heel erg misselijk was. Dit omdat ik in de ochtend helemaal niks meer wou eten vanwege de misselijkheid. Langzaam gingen we het ontbijt weer opbouwen. Eerst alleen thee, vervolgens een smootie en later iets vaan brood. Uiteindelijk hadden we iets gevonden wat ik in de ochtend kon eten zonder extra misselijk te zijn.

Nu ben ik dus opnieuw heel erg misselijk waardoor ik ‘s ochtends het liefst helemaal niet meer wil eten. Uiteraard weet ik dat het slecht is om in de ochtend niks te eten, toch is het op dit moment helaas even niet anders. Om toch iets te nemen drink ik thee en alleen dat opdrinken kost mij al een half uur.

Wel heb ik overdag altijd iets te eten in mijn tas voor het geval de misselijkheid spontaan verdwijnt. Ik heb meestal koekjes in mijn tas waar ik elke keer een klein beetje van eet. Zo eet ik toch wat terwijl ik er dan niet heel erg misselijk van word.

Extreme vermoeidheid

De laatste weken is mijn extreme vermoeidheid ook weer terug. Ik ben altijd wel moe na kleine inspanning maar zo extreem is toch iets heel anders. Ik ben te moe om de waterkoker met water op te pakken, die is gewoon te zwaar om vast te houden net als een bord, kopje of bestek trouwens. Op dit moment is bijna alles te zwaar om vast te houden. Als we ‘s avonds een film kijken moet ik echt mijn best doen om wakker te blijven.

De afgelopen weken heb ik ook onwijs veel geslapen. Ik ben zo moe dat ik de hele nacht slaap en meestal overdag nog enkele uren slaap. Ik klaag niet, want de hele nacht door slapen is beter dan nachten lang wakker zijn. Toch voelt het als een achteruitgang wanneer ik ‘s middags in slaap val. Aan de andere kant: door overdag te gaan slapen kan ik aan het eind van de dag nog gewoon mee doen met de rest.

Sinds ik allerlei klachten heb, ga ik daar op een bepaalde manier mee om. Wat dan onwijs stom is, is als de klachten verergeren of veranderen, omdat je dan een heel ander patroon moet gaan proberen. Je moet dan weer wennen aan de nieuwe/heftigere klachten.

Kun je iets voor mij doen?

Ik voel me de laatste weken steeds minder goed wat als gevolg heeft dat ik dingen uit handen moet geven. Ik kan niet meer alles zelf doen en ik moet steeds vaker om hulp vragen.

Ik heb het altijd vervelend gevonden om hulp te vragen. Laat staan dat ik mijn werk uit handen geef aan een ander. Ik deed liever alles zelf en ik vind het fijn om zelf de controle te houden. Iets met perfectionisme. Helaas is het op dit moment niet altijd mogelijk om alles zelf te doen. Als ik bijvoorbeeld iets nodig heb van boven moet ik het negen van de tien keer aan iemand anders vragen. Ondanks dat ik weet dat het voor mijn eigen bestwil is, wil ik het toch graag zelf blijven doen.

Omdat alle klachten steeds erger worden ben ik super blij dat we binnenkort naar een universitair ziekenhuis mogen. Helaas duurt het nog even voordat we daar terecht kunnen. Ik heb nog geen datum gekregen voor het eerste consult maar dat wordt waarschijnlijk pas eind januari. Hopelijk kunnen ze mij daar helpen. Er is in ieder geval licht aan de horizon!

Bedankt voor het lezen!

Liefs,

Yousra Yasmine

Share:

24 Reacties

  1. 26 november 2018 / 08:58

    Herkenbaar. Die vermoeidheid in de frustratie die daarbij komt kijken. Ik ben iets minder dan twee jaar geleden een tijd oververmoeid geweest en dat heeft maanden aangehouden. Ik was lange tijd niet eens in staat om boodschappen te doen, maar dwong mezelf dan toch maar weer omdat ik geen mensen had die dingen voor me konden doen. En dan kom je thuis en ben je eigenlijk boos op jezelf dat je zo moe bent, terwijl je ergens wel weet dat je er niets aan kunt doen. Ik hoop dat het snel beter met je zal gaan joh!

  2. 26 november 2018 / 09:15

    ik ben geen arts ik heb zelfs geen verstand van gezndheid. maar mijn gezond boeeren verstand zegt: als je geen eten kan binnenhouden, en dus niet eet, krijg je ook geen voedingsstoffen binnen…dan vind ik het niet raar dat je hartstikke moe bent. Maw als ze de misselijkheid kunnen verminderen, zou je vermoeidheid dan afnemen?

  3. 26 november 2018 / 09:30

    Wat super rot dat je klachten weer erger zijn geworden! Als alles al te zwaar is om op te pakken EN je zo veel slaapt, zelfs overdag, kan ik me voorstellen dat de lol er snel af is. Ik kan je niet helpen, maar wordt wel extra verdrietig van je verhaal, aangezien onze dochter van 6 ook sinds een aantal maanden extreem moe is, terwijl onderzoek niks uitwijst. Ik kan me je zorgen dus heel goed voorstellen!! Houd moed, er moet toch eens gevonden worden wat er aan de hand is.. hopelijk dat het Universitair ziekenhuis wat voor je kan betekenen.

  4. 26 november 2018 / 09:49

    He wat naar nou toch, je wilt dat het allemaal wat beter zou gaan, maar het gaat alleen maar bergafwaarts. Ik snap dat hulp vragen moeilijk is, maar toch proberen hoor. Mensen willen je echt helpen.

  5. priscilla
    26 november 2018 / 10:36

    Wat vervelend dat je zoveel klachten hebt. Hopelijk kunnen ze er snel iets aan doen!

  6. Naomi
    26 november 2018 / 11:33

    erg om te horen dat je klachten erger worden hopelijk helpt je bezoek aan universitair ziekenhuis

  7. 26 november 2018 / 16:00

    Heel veel sterkte! Wat fijn om te horen dat je binnenkort naar een universitair ziekenhuis mocht gaan.

  8. 27 november 2018 / 08:49

    Wat ontzettend frustrerend dat je zoveel last hebt en gewoon niet weet wat je ertegen kunt doen. Heel veel sterkte!

  9. 27 november 2018 / 08:53

    Wat naar dat de klachten erger worden. Eind januari klinkt me dan wel erg lang in de oren. Hopelijk kun je sneller terecht. En hoe gaat het met je ouders? Voor hen zal het ook heftig zijn om te zien dat hun dochter het moeilijk heeft.

  10. Marieke
    27 november 2018 / 10:30

    Misselijkheid is zó naar! Sterkte!

  11. Krystle
    27 november 2018 / 10:36

    Wat erg voor je zeg! Jammer dat je nog even moet wachten tot eind januari, maar hopelijk kunnen ze dan snel iets vinden. Heel veel sterkte!

  12. 27 november 2018 / 10:42

    Het lijkt me ook lastig dat je telkens weer opnieuw moet schakelen naar een ander ritme als je klachten veranderen.

  13. 27 november 2018 / 13:29

    wat vervelend! Maar wist je dat thee op een nuchtere maag ook misselijk kan maken? Als je al misselijk bent, kan je misschien beter iets anders drinken… Nog veel sterkte!

  14. 27 november 2018 / 13:46

    Heel veel sterkte en hoop dat je snel weet wat je eraan kunt doen. Dit is ook niet heel fijn zo

  15. 27 november 2018 / 14:54

    Wat naar lijkt me dat. En wat goed dat je erover blogt en het bespreekbaar maakt. Ik hoop dat je bezoekje aan het universitair ziekenhuis helpt straks in januari.

  16. 27 november 2018 / 15:26

    Vind het zo vervelend voor je dat het slechter gaat. Hopelijk word je toch snel geholpen

  17. 27 november 2018 / 15:38

    Wat fijn dat je begin volgend jaar naar een Universitair Medisch Ziekenhuis kunt gaan! Daar zitten vaak de beste artsen op bepaalde gebieden, hopelijk kunnen die je verder helpen! xxx

  18. 27 november 2018 / 22:14

    Vooral die misselijkheid lijkt me erg, want daardoor ga je denk ik ook bewust minder eten waardoor je dus ook niet op krachten kunt komen en moe blijft. Echt een vervelende situatie waarin je bent beland, hopelijk krijg je snel een oproep zodat het onderzocht kan worden.

  19. 28 november 2018 / 07:48

    Jeetje wat naar weer, verder berg afwaarts in plaats van een stapje vooruit. Hulp vragen is idd moeilijk, maar wel gewoon doen hoor! Mensen doen het graag.

  20. ingrid
    28 november 2018 / 12:59

    wat balen zeg dat je klachten weer toenemen. ik kan mevoorstellen dat je aftelt tot je naar het ziekenhuis kan. sterkte

  21. 4 december 2018 / 12:41

    Hopelijk biedt het ziekenhuis jou antwoorden, want op deze manier is het natuurlijk absoluut niet fijn. Hoezeer je ook je best doet om er toch mee te kunnen omgaan…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *