Waarom ben ik ziek geworden?

Waarom ben ik ziek?

Ergens voelt het alsof mijn lijf mij in de steek heeft gelaten. Hoe kan dat? Het lijf waar ik jaren goed voor heb gezorgd en gelukkig mee was, liet mij van de ene op de andere dag in de steek. Nog steeds vind ik dat lastig te geloven en waarom?

Waarom?

Mensen zoeken in moeilijke situaties een verklaring, een antwoord op het waarom. Daarom vraag ik mijzelf heel soms af: ”Waarom moest ik ziek worden?” Op sommige waarom-vragen zul je nooit antwoord krijgen en ik denk dat bovenstaande vraag tot dit ritje behoort. Sommige mensen zeggen dat alles gebeurt met een reden en ik kan me daar in veel gevallen wel in vinden maar in deze situatie ben ik eerlijk gezegd nog steeds opzoek naar de reden. Ik kan de reden namelijk niet vinden terwijl ik echt heel goed gezocht heb. Misschien heel kinderachtig maar soms vind ik het gewoon oneerlijk. Waarom ik? Waarom moest ik ziek worden?

Wat is überhaupt het nut van chronisch ziek zijn? Wat is het doel van elke dag pijn/misselijkheid en vermoeidheid? Ik denk dus ook dat mijn ziek zijn geen enkel nut of veerdeel heeft. Het is gewoon stomme pech. Het lot heeft bepaald dat ik ziek zou worden. Nu is het aan mij om daar mee om te gaan.

Geniet

Op dit moment probeer ik te genieten van de kleine dingen. Een halve dag naar school gaan geeft mij een positief gevoel. Weer even met iedereen praten en vooral heel hard lachen en alle zorgen vergeten. Als het even mee zit gaan we op goede dagen een middag naar de stad toe. Toch zijn dit niet de grote dingen in het leven die ik zo graag zou willen doen.

Soms verlang ik naar meer. Ik zou zo graag een keer naar Amsterdam willen (nog steeds geen enorme dingen zoals je ziet:), ik wil reizen en ik wil vooral heel graag gaan studeren en werken. Op dit moment is dit niet haalbaar maar we blijven hoop houden. Zoals mijn moeder zegt: Het kan vandaag niet maar misschien morgen wel, of anders overmorgen. Ik denk dat zij gelijk heeft. Ooit komt er een dag dat het wel kan! Accepteren is een proces van vallen en opstaan. Dus ik denk dat het oke is dat ik het nog niet helemaal onder de knie heb.

Met lege handen

Dan heb ik ook nog eens onwijs veel klachten maar geen diagnose. Op dit moment staat de medische wereld met lege handen: ”Wij weten eigenlijk ook niet meer wat het kan zijn, anders proberen we dit nog eens” Het is gekmakend om niet te weten wat je hebt. Je wordt overvallen door een gevoel van wanhoop en eerlijk gezegd heb ik geen idee wat ik moet doen. Als de mensen die zo veel hebben geleerd niet kunnen vinden wat ik heb, wie kan het dan wel vinden? Al 2,5 jaar loop ik met klachten waarvan niemand weet wat het kan zijn. Ik wil liever vandaag dan morgen beter worden.

Elk onderzoek wat we doen geeft hoop, het zet weer een stip aan de horizon. Misschien hebben ze vandaag wel gevonden wat het is! Tot nu toe eindigt ieder onderzoek in een (lichte) teleurstelling. Ze hebben nog steeds niet gevonden wat ik heb. Ik wil weten wat ik heb en beter worden. Al moet ik naar het eind van de wereld toe om beter te worden, dan zou ik het doen. Op dit moment zijn we wederom aan het brainstormen over wat het zou kunnen zijn. De aanhouder wint zeggen ze dus ooit gaan we een diagnose vinden. Mocht je nog een tip/idee hebben over wat het zou kunnen zijn, dan mag je mij altijd een mail sturen. Alle tips zijn welkom!

Ergens voelt het alsof mijn lijf mij in de steek heeft gelaten. Het lijf waar ik jaren goed voor heb gezorgd en gelukkig mee was, liet mij van de ene op de andere dag in de steek. Nog steeds vind ik dat lastig te geloven. Constant probeer mij af te vragen wat de oorzaak was. Wat is er in de afgelopen jaren gebeurd waardoor ik ziek geworden ben? Ik denk dat het stomme pech is geweest. Stomme pech kan iedereen overkomen en helaas is het mij nu overkomen. Tot nu toe probeer ik er het beste van te maken en dat lukt aardig dus we gaan op dezelfde weg verder!

Liefs,

Yousra Yasmine

Share:

33 Reacties

  1. 1 november 2018 / 09:26

    Ik snap hoe je je voelt. Constant afvragen waarom er je iets naars overkomt geeft een soort van ‘closure’ denk ik? Ik hoop dat je toch wat verlichting ervaart de komende tijd! Veel liefs!

  2. 1 november 2018 / 11:05

    het moet wel heel lastig zijn, dat je er steeds achter komt wat het niet is, in plaats van wat het wel is. Maar je moeder heeft gelijk: komt het vandaag niet, dan komt het morgen of overmorgen!

  3. 1 november 2018 / 17:49

    Ik ken je vragen en frustratie! Heb zelf ruim 5 jaar allerlei onderzoeken gehad op zoek naar een diagnose. Nu heb ik de diagnose ‘Ziekte van Crohn’ & ‘Fibromyalgie’. In de eerste diagnose kan ik mij niet vinden omdat ik niet de klachten en symptomen heb die anderen wel hebben (had enkel een ontsteking van het darmslijmvlies, waarbij ik zelf denk dat het komt door verkeerde voeding of overgevoeligheid voor iets). Fibromyalgie daarintegen geeft precies weer wat er aan de hand is. Pijn, veel pijn aan spieren en pezen vooral nu de herfst begint (wisseling van warm naar koud). Lopen is een ramp en doet nu veel pijn maar elke dag eis ik van mezelf om te bewegen en bezig te blijven. Wat voor mij wel goed helpt is CBD tabletten. Remt de pijnprikkel bij mij, heel fijn. Door mijn ziektes ben ik medisch secretaresse gaan studeren (thuisstudie) en daarbij kreeg ik het vak medische terminologie wat mij veel duidelijkheid heeft gegeven over allerlei ziektenbeelden en klachten van het lichaam.

    Ik wens je heel veel succes en sterkte bij alle onderzoeken die nog komen en hoop dat je snel duidelijkheid hebt wat er aan de hand is. Je mag mij altijd een mailtje sturen hoor!

  4. 1 november 2018 / 20:20

    Lijkt me ontzettend frustrerend dat je niet weet wat je hebt, want dan kun je ook niet beginnen met een behandeling. Hopelijk komt er binnenkort een onderzoek waarbij duidelijk wordt wat het is en hoe je behandeld kunt worden.

  5. 1 november 2018 / 20:27

    Dat lijkt me ook heel lastig als je maar niet weet wat het is. En wat goed dat je er toch het beste van probeert te maken!

  6. 2 november 2018 / 07:39

    Er komt een dag en dan zeggen ze dit is het en dat kunnen we eraan doen, dat hoop ik tenminste. Lieve groet Corrina

  7. 2 november 2018 / 08:47

    Ik denk inderdaad dat er zelden een concrete oorzaak of reden te noemen is waarom iemand ziek wordt. Je kunt alles goed doen, en toch pech hebben.

  8. 2 november 2018 / 08:47

    Een vraag die ik me ook elke dag stel en af en toe moedeloos van wordt. Het is zo en ik kan er niets aan doen. het is zo vervelend en naar dat je niet weet hoe en wat.

  9. 2 november 2018 / 09:16

    Een wijze en mooie reactie van je moeder. Ik begrijp dat je op een gegeven moment ‘klaar’ bent en dat je gewoon wilt weten wat er toch is en dat je ook een soort van ‘eindtijd’ wilt hebben van: “En nu is het over”. Lastig en heel verdrietig dat dit niet gebeurt. Toch hoop ik dat je hoop blijft houden. Geniet van de kleine dingen die wel kunnen. Je richt op de toekomst.

  10. 2 november 2018 / 09:46

    Het is vreselijk als je iets is en je er geen verklaring voor hebt. Daarom vind ik het erg knap van je dat je het leven toch positief bekijkt. En dat is eerlijk gezegd ook de beste keus, want jij moet er zelf het beste van maken. En dat doe je goed. Sterkte!

  11. 2 november 2018 / 10:57

    Ik hoop dat je ooit het antwoord op je vraag vind. Tot die tijd, succes. Ik hoop op betere tijden voor je.

  12. 2 november 2018 / 11:30

    Wat lijkt het me onwijs lastig om je constant zo te voelen zonder dat je weet wat je hebt.. maar ik vind het heel mooi om te zien hoe positief je blijft. En het reizen komt wel, de aanhouder wint inderdaad! Het gaat allemaal goed komen, succes.. hoop dat je snel van de onduidelijkheid af bent.

  13. 2 november 2018 / 12:50

    lijkt me zo vervelend en frustrerend dat je geen diagnse hebt. hopelijk ga je er achter komen. Wel heel leuk om met je mee te lezen. sterkte meid

  14. Ellen
    2 november 2018 / 13:41

    Begrijpelijk allemaal hoor! Goed dat je vraagt om tips, heb je al eens aan een natuurarts gedacht? Ben ik ooit met mijn zoon geweest en dat was iemand die werkte met elektro-acupunctuur. Geen idee of dat iets is wat bij jouw klachten aansluit, maar je zou je er misschien eens in kunnen verdiepen.

  15. 2 november 2018 / 14:19

    Ik kan me voorstellen dat je graag een reden zou hebben voor het ziek zijn, dat zou je waarschijnlijk alweer meer rust geven. Ik hoop nog steeds dat er snel een diagnose voor je komt, maar met jouw positiviteit weet ik zeker dat het snel gaat komen voor je.

  16. 2 november 2018 / 15:42

    Ik vind het zo vervelend voor je! Ik kan me er ook in herkennen, maar bij mij is hrt vooral mentaal “ziek” zijn. Het is zoeken naar de juiste weg en je kan er niets aan doen… sterkte!

  17. 2 november 2018 / 16:29

    Goed dat je toch probeert te genieten van de kleine dingen, laat dit de overhand hebben…

  18. 2 november 2018 / 17:57

    Ik snap je helemaal! Ik heb dan niet iets waardoor ik echt niks meer kan en niet meer kan werken, maar wel vaak pijn op verschillende plekken, waardoor ik bijvoorbeeld niet kan sporten, wat ik zo graag wil! Het lijkt mij nog veel lastiger als het zo erg is als bij jou. En inderdaad, alles gebeurt met een reden, maar niet altijd is die reden even goed te bedenken… 🙁 Sterkte! Ik vind dat je het mooi oppakt wel!

  19. 2 november 2018 / 18:14

    Blijft vervelend dat je zo voelt en dat je geen antwoorden heb.

  20. Jouvence
    2 november 2018 / 21:43

    Ik kan me heel goed in jouw verhaal vinden! Ik blijf ook continu op Google zoeken naar oorzaken, oplossingen en of het toch niet iets anders is.

  21. Felice Veenman
    3 november 2018 / 09:48

    het nare is…in het leven heeft niet alles een reden, niet alles kent oorzaak en gevolg…er bestaat ook nog zoiets als heel erg botte pech

  22. 3 november 2018 / 11:12

    Ik hoop dat je vooral positief kunt blijven, en inderdaad kunt blijven genieten van de geluksmomentjes bij dingen die je nog wél kunt doen!

  23. An
    3 november 2018 / 20:19

    Heel, heel veel moed.

  24. 4 november 2018 / 12:11

    Goed dat je hierover vertelt. En goed dat je weer halve dagen naar school gaat, zo voel je je toch minder eenzaam

  25. 4 november 2018 / 13:00

    Als je het nog niet doet kan ik een plantaardig voedingspatroon aan bevelen aangevuld met een vit b12 en vit D3 supplement. probeer bv de veganchallenge te doen en zie of dit helpt. Voeding is veel meer mee te doen dan velen doorhebben, het is de basis van je gezondheid.

  26. 4 november 2018 / 14:10

    Het lijkt me zo vervelend dat je niet weet wat je hebt. Ik hoop dat je snel antwoord krijgt op je vragen.

  27. 4 november 2018 / 21:50

    Ik vind het echt zo knap hoe jij hiermee omgaat en hoe je erin staat, je bent daarin zo sterk! En ik snap ook precies hoe frustrerend het is als je niet eens weet wat er aan de hand is, je niet eens een diagnose hebt. Wij zijn ruim 3 jaar ziekenhuis in en uit gegaan, het ene onderzoek na het andere met mijn zoontje van 3,5 jaar, met onverklaarbare bloedarmoede, ook zo frustrerend. We weten nog steeds niet wat het uiteindelijk is geweest, maar bij de laatste test leek het erop dat zijn lichaam het zelf weer oppikt (nog even afwachten de komende 3 maanden of dat werkelijk zo is). Nog steeds irritant om niet te weten wat het is, maar ik kon wel janken van blijdschap dat het zichzelf wel lijkt op te lossen nu. Ik hoop heel hard dat zoiets bij jou ook gebeurt.

  28. 5 november 2018 / 19:03

    Wat kan schrijven dan een uitlaatklep zijn he.. Ik ervaar dat in ieder geval wel zo! Ontzettend frustrerend als je niet weet wat er met je aan de hand is!

  29. 5 november 2018 / 22:08

    Wat fijn dat je hier zo open er over kan schrijven, ik vind het heel kanp van je xxx

  30. 7 november 2018 / 22:22

    Hopelijk krijg je snel antwoorden en verlossing leven in onzekerjeid is niks

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *