Ziek zonder ziekte. Hoe gaat het nu?

Ziek zonder ziekte. Hoe gaat het nu?

Na heel wat morfine, antibiotica en hoestdrank ben ik (eindelijk) weer terug. Na een tijdje ziek te zijn geweest (anders ziek dan normaal). Nu ik weer terug ben is het hoog tijd voor een update!

Even bijpraten

Het is een tijdje stil geweest rondom mijn blog en social media. 21 januari had ik mijn eerste afspraak in het UMC Hier heb ik (helaas) nog geen spannend nieuws over. Ik heb gesprekken gehad en er is bloedonderzoek gedaan. Deze resultaten gaan ze bespreken in een MDO (multi disciplinair overleg) waarna de artsen een behandel plan gaan opstellen (later zal ik daar een speciaal artikel over schijven).

Enkele dagen later had ik veel pijn, waardoor ik wederom een morfine kuur kreeg. Morfine helpt zo goed tegen de pijn maar de bijwerkingen zijn gruwelijk. Zodra ik het eerste tabletje heb genomen, wordt ik meteen heel moe dus als ik morfine gebruik kan (en mag) ik niets meer doen. Na die week morfine kreeg ik een oog en keel ontsteking waar ik antibiotica voor kreeg. Dus de na heel wat morfine, antibiotica en hoestdrank zijn we weer terug!

Nieuwe teleurstelling en steeds meer klachten

”Sorry, ik kan niet”

Afgelopen week had ik toetsweek maar door bovenstaande ben ik al drie weken niet naar school gegaan. De weken waarin ik thuis was, heb ik gebruikt om te leren voor de toetsweek, omdat ik niet achterop wil raken qua schoolwerk. De helft van de toetsen heb ik gemaakt en de andere helft ga ik de komende weken in halen.

Het meest gruwelijke aan ziek zijn vind het continu afzeggen van dingen. Enkele weken terug had ik samen met mijn klas een afsluitende avond op de hogeschool. Iets waar we met z’n allen naartoe hadden gewerkt en op die avond zouden we het eindresultaat laten zien. Toen kwam de morfine kuur waardoor ik er niet meer heen kon. Het voelt stom om op zo’n moment af te moeten zeggen, want het is iets waarbij we samen moeten werken maar dan moet ik afzeggen. Gelukkig begreep iedereen het maar dat toch voelt het op zo’n moment zo onwijs dubbel, want eigenlijk wil ik niets liever dan er bij zijn en mee doen.

Het voelt zo oneerlijk om steeds keuzes te moeten maken. Als ik iets wil gaan doen moet ik het plannen, zorgen dat ik genoeg slaap, gezond eet en medicijnen inpakken, Toch geven al deze voorbereidingen geen garantie dat het ook daadwerkelijk lukt. Die onzekerheid is lastig omdat ik dan vaak dingen moet afzeggen waar ik al een tijd naar uit heb gekeken.

Ziek, zieker, ziekst

How unfair is just our luck?

Soms voelt ziek zijn zo oneerlijk, zo onwijs oneerlijk. Ik doe zo mijn best om mij beter te voelen. Zo probeer ik gezond te eten, mij aan te kleden (dat is een hele bezigheid als je ziek bent) en bezig te zijn. Ik probeer naar de stad te gaan, stukjes lopen, op de fiets boodschappen doen etc. Toch geeft dit niet gewenste resultaat. Nu heb ik niet de illusie dat het dan opeens heel veel beter zal gaan maar een kleine verbetering had ik eigenlijk wel gehoopt, want dat zou een kleine motivatie zijn om door te gaan met waar ik mee bezig ben.

How unfair is just our luck?” – John green

Afgelopen weken ging ik naar de stad. Ik ging foto’s maken, even een paar winkels in geweest en een hapje gegeten. Hartstikke gezellig en een goede afleiding. De dag daarna had ik zo veel pijn. Vele dagen later was de pijn nog steeds aanwezig. Het voelt zo oneerlijk als je iets goeds probeert te doen en daar vervolgens zo’n hoge rekening voor betaald.

Ik probeer ondanks alles toch dingen te ondernemen, goede dingen te doen en toch krijg ik er niks voor terug. Dat voelt als zo’n tegenslag. Heel eerlijk, waarom zou je het dan nog doen? Als je er alleen maar pijn voor terug krijgt.

Het gekke aan ziek zijn is dat je er de ene dag beter tegen kan dan op een andere dag. Soms kun je tegenstelling beter handelen dan op andere dagen. Ziek zijn is ingewikkeld maar alle ingewikkelde dingen zijn er om opgelost te worden!

Liefs,

Yousra Yasmine

Wil je op de hoogte blijven van alles wat er gebeurd? Dan kun je mij ook volgen op Instagram Daar deel ik regelmatig updates over wat ik doe, waar ik ben en natuurlijk deel ik leuke leuke foto’s!

Share:

5 Reacties

  1. 10 februari 2019 / 10:47

    Ik vind het zo knap dat je zo positief blijft!! Snap ook wel dat bij de pakken neer zitten totaal niet werkt en het misschien erger maakt. Maar je bent zo jong en dan lijkt het mij dubbel zo zwaar. Ik hoop echt dat ze met de afgelopen onderzoeken iets naar boven kunnen halen. Iets waar ze gericht wat aan kunnen doen. Toen ik je berichtje zo las moest ik direct aan een vriendin denken die de ziekte van lyme had opgelopen en ook van die vage klachten had waar niemand iets mee kon. Gelukkig is dit uiteindelijk redelijk onder controle. Maar daar heeft ze ook behoorlijk voor moeten afzien.

    • 10 februari 2019 / 20:36

      Wat super lief van je! Ziekte van Lyme is iets waar ik zeker naar ge kijken! Bedankt voor de tip! Het lastige is alleen dat niet alle tests even betrouwbaar zijn dus het wordt nog even een zoektocht naar de juiste test hihi!
      Liefs,
      Yousra Yasmine

  2. 12 februari 2019 / 08:58

    Fijn dat je weer “beter” bent. Ik kan me helemaal voorstellen dat het extra zwaar voor je was. En dat het oneerlijk voelt dat je alles probeert om je beter te voelen en er dan alleen pijn voor terug krijgt. Ik hoop echt dat het ziekenhuis je gaat kunnen helpen op korte termijn. Sterkte!

  3. Yvonne commandeur
    13 februari 2019 / 13:04

    Lieve yousra hoop dat je gauw een behandelplan en vooral duidelijkheid krijgt .

  4. 24 maart 2019 / 08:48

    Ik lees je blogs voor het eerst, wat goed en bijzonder dat je zó positief blijft! Ik vroeg me eigenlijk af of je weleens bij een natuurarts bent geweest? Deze kijken naar hele anderen dingen dan reguliere artsen en meer naar jou als geheel. Raad het je echt aan. Hoop dat je je gauw beter gaat voelen. Lieve groet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *