Het gaat eigenlijk helemaal niet goed

Het gaat eigenlijk helemaal niet goed
De laatste tijd krijg ik regelmatig berichtjes met de vraag of het wel goed met mij gaat, omdat ik vrijwel niets meer gepost heb op mijn blog en social media. Iedere keer schoof ik het voor mij uit. Als ik mij morgen beter voel dan schrijf ik een nieuwe blog maar helaas kwam er geen dag waarop ik mij beter voelde. Het gaat eigenlijk al een tijdje helemaal niet goed.

Het gaat eigenlijk helemaal niet goed

Het is de afgelopen tijd nogal stil geweest op mijn blog/insta. Dit heeft helaas een minder leuke reden, namelijk dat het lichamelijk eigenlijk nog steeds niet goed gaat. Ik heb de laatste tijd steeds meer klachten en heel veel pijn. Iedere dag sta ik op met veel spierpijn/zenuwpijn en met diezelfde pijn ga ik elke avond weer naar bed. Iedere keer dacht ik: morgen als ik mij beter voel dan schrijf ik wel een nieuwe blog, omdat ik graag wil vertellen dat het goed met mij gaat of dat er in ieder geval iets verbeterd is in mijn klachten.

Het allerlaatste wat ik wil is moedeloos klinken. Daarom heb ik de afgelopen tijd geen blogs geschreven, omdat ik niet alleen maar verdrietige en negatieve verhalen wil delen. Toch is de realiteit dat het op dit moment niet goed gaat en ook dit is een onderdeel van mijn leven met een chronische ziekte. Het is misschien niet een ontzettend positief verhaal maar het is op dit moment wel een onderdeel in mijn leven. Dat is dan ook waarom ik dit artikel vandaag met jullie wil delen.

Afwachten

Zoals je naar alle waarschijnlijkheid hebt meegekregen is vrijwel alles dicht door het coronavirus. Dat betekend ook dat mijn onderzoeken de komende tijd niet doorgaan. In de tussentijd probeer ik zelf dingen te blijven doen/opbouwen in de hoop dat ik mij daar iets beter van voel maar helaas hebben al deze dingen geen effect. Normaal moet het zo zijn dat als je bijvoorbeeld tien keer hetzelfde rondje fietst het makkelijker moet gaan, omdat je conditie opbouwt. Bij mij is dat helaas niet zo. Ook heb ik iedere keer ontzettende spierpijn als ik iets heb gedaan.  Normaal hoort die spierpijn na verloop van tijd minder te worden als je iets vaker gaat doen maar bij mij blijft de spierpijn helaas aanwezig.

Ik probeer mijn best te doen om lichamelijke verbetering te creëren. Door bijvoorbeeld alle adviezen op te volgen, omdat ik heel graag beter wil worden. Helaas blijf ik pijn houden wat volgens de artsen geen goed teken is. Normaal zouden ze dit verder gaan onderzoeken maar op dit moment is vrijwel alles dicht dus dat kan op dit moment niet. Het is dus afwachten wanneer alles weer open gaat, zodat we de onderzoeken kunnen hervatten. Gelukkig heb ik hele lieve artsen die er samen met mij alles aan proberen te doen om mij weer een beetje beter te maken.

Word ik ooit nog beter?

In de tussentijd merk ik dat ik steeds meer worstel met de vraag: word ik ooit nog beter? Mijn hele leven droomde ik van een leven waarin ik naar school toe zou gaan,  zou gaan studeren en in de rechtbank zou gaan werken. Ik wilde een studie rechten gaan volgen, een bijbaan hebben en vooral genieten van het leven. Inmiddels zit ik alweer bijna een jaar thuis met veel pijn en klachten en ik heb geen idee wanneer ik mij weer een beetje beter ga voelen. Ik weet niet wanneer ik ooit weer een ”normaal’’ leven kan leiden zonder alle klachten en pijn. Word ik ooit nog beter of zal ik mij de rest van mijn leven zo ziek blijven voelen? Stel dat ik de rest van mijn leven zo veel pijn houd. Dan kan ik misschien nooit meer gaan studeren of werken.

Ik voel mij zo machteloos en verdrietig. Ik wil zo graag maar mijn lijf wil niet. Iedere dag moet ik vechten tegen de pijn en klachten. Inmiddels duren deze klachten al vijf jaar en dat begint steeds zwaarder te worden. Eerlijk gezegd word ik er soms behoorlijk moedeloos van, omdat ik geen uitzicht heb op verbetering. Ik weet niet wanneer ik mij iets beter ga voelen of wanneer de pijn minder wordt.

Ik ben begonnen met bloggen om eerlijk te zijn over mijn leven met een chronische ziekte. Helaas hoort deze minder leuke periode ook bij mijn leven met een chronische ziekte. Eerst wilde ik het niet delen, omdat ik graag positief wil zijn en niet alleen maar moedeloze dingen wil delen. Ook ben ik deze blog begonnen om een realistisch beeld te geven van mijn dagelijks leven met een ziekte. Helaas horen daar ook minder leuke periodes bij. Daarom heb ik besloten om ook dit te delen.

Ik denk aan je

Hey lieve internet vrienden,

Ik zal het jullie vertellen als ik mij beter voel. Ik zal het overal opschrijven, het van de daken schreeuwen, ik zal zingen en dansen en het goede nieuws met iedereen delen. Als ik beter ben ga ik het leven vieren.

Maar tot die tijd wil ik je vragen of je niet meer aan mij wilt vragen hoe het met mij gaat. Die vraag is namelijk te pijnlijk als je niet het antwoord kunt geven wat je graag zou willen geven.

Ik vecht harder dan ooit. Ik hoop dat ik binnenkort met jullie kan delen dat het een beetje beter gaat!

Liefs,

Yousra Yasmine

Delen:

2 Reacties

  1. 27 april 2020 / 09:07

    Hoi Yousra-Yasmine,
    In een grote lijn herken ik een hoop van wat je schrijft. Ik heb ook een aantal chronische ziektes, zoals een schildklierziekte, diabetes en spastische darmen. Inmiddels 2 operaties aan mijn rechterhand en 1 aan mijn linkerhand door carpaal tunnelsyndroom. Helaas blijft het terug komen. Het is elke dag vechten tegen de pijn en de vele emoties die daar uit voort komen.
    Het woord depressie staat vrij centraal in mijn leven.

    Groetjes Becky

  2. Elly
    13 juli 2020 / 23:38

    Oei, dat klinkt niet fijn. Zijn er nog dingen waar je plezier uit kunt halen Yasmine? Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *