Ik heb een vitamine b12 tekort en ga starten met injecties

Ik heb een vitamine b12 tekort en ga starten met injecties

Het is alweer een tijd geleden dat mijn laatste blog online kwam. Dit heeft als reden dat ik mij niet lekker voelde en mijn klachten enorm verergerde. Uiteindelijk heb ik al mijn moed bij elkaar geraapt en heb ik een verwijzing naar een internist gevraagd. Een paar dagen later had ik mijn eerste gesprek bij de internist. Dit gesprek heeft een deel van mijn klachten verduidelijkt en er is een gedeeltelijke verklaring gevonden voor sommige klachten.

Vitamine b12 tekort

Met de verwijzing opzak kon ik een afspraak maken bij deze internist. Ik had geluk, want ik kon twee dagen later al terecht. De internist had het verzoek om bloed te prikken voorafgaand aan de eerste afspraak, zodat hij deze bloeduitslagen kon bespreken tijdens het eerste gesprek. Een dag voor de afspraak kon ik bloed prikken in het ziekenhuis, zodat deze bloeduitslagen op tijd binnen zouden zijn voor mijn eerste afspraak met de internist.

Tijdens het eerste consult bij de internist hebben we mijn klachten, mijn medicatie en de bloeduitslagen besproken. Het viel de internist op dat mijn vitamine b12 waarde erg laag was. Naast deze bloeduitslag wees een gedeelte van mijn klachten ook in de richting van een vitamine b12 tekort. Zo had ik last van (terugkerende) bloedarmoede, vermoeidheid, tintelingen in mijn benen, pijnlijke spieren/gewrichten, oorsuizen, verandering van smaak en een verminderd geheugen. Sommige van deze klachten kunnen bij meerdere ziektebeelden passen maar er zijn ook klachten die typerend zijn voor een vitamine b12 tekort.

Aan de hand van de bloeduitslagen en mijn klachten was er eindelijk een beetje duidelijkheid. De internist constateerde dat ik een vitamine b12 tekort heb en dat ik moet starten met injecties. Ik ga ten minste een jaar lang iedere drie dagen (om de 72 uur) vitamine b12 injecteren in de hoop dat mijn klachten hiermee verminderen. Echter kunnen niet alle klachten door een vitamine b12 tekort worden veroorzaakt. Voor nu heb ik in overleg met de internist besloten om eerst het effect van de injecties even af te wachten, voordat we andere klachten verder gaan onderzoeken.

Starten met injecties

Met het voorschrijven van de injecties kwam meteen de vraag: wie gaat dit injecteren? Dit kon de thuiszorg, de huisartsassistent of ikzelf gaan doen. Het leek mij onpraktisch om iedere drie dagen naar de huisarts te moeten of te moeten wachten op de thuiszorg. De optie die overbleef was het zelf doen. Ik gebruik een ander medicijn wat ook geïnjecteerd moest worden maar dit deed mijn moeder altijd voor mij. Nu ik iedere drie dagen een injectie moest zetten leek het mij praktischer om vanaf nu zelf te injecteren. Dit was een geweldig plan maar zodra je daadwerkelijk met een naald in je been moet prikken is het toch wel even spannend!

Om zelf te mogen injecteren heb je toestemming van een arts nodig. Gelukkig kreeg ik die toestemming van de internist, waardoor ik mijn eigen injecties mocht zetten. De eerste drie injecties heb ik (met trillende handen) onder begeleiding van een verpleegkundige gezet. De injecties moeten in een spier in mijn bovenbeen gezet worden. Gelukkig kan je op die plek redelijk makkelijk zelf injecteren,

Nadat ik drie injecties onder begeleiding gezet had vond de verpleegkundige dat ik het injecteren goed in de vingers had, waardoor ik het voortaan helemaal zelf mocht doen. Inmiddels heb ik al verschillende injecties in mijn eentje gezet en ik kan met trots zeggen dat het hartstikke goed gaat! De eerste paar keer vond ik het heel erg spannend en duurde het lang tot de injectie daadwerkelijk was gezet maar inmiddels gaat het steeds een beetje sneller en gemakkelijker.

Vol goede moed

De internist vertelde dat enige verbetering door het injecteren van de vitamine b12 heel langzaam zal gaan. Ik heb al vijf (bijna zes) jaar klachten dus mijn lijf heeft veel tijd nodig om het medicijn op te nemen en het jaren lange tekort weg te werken. Dat klinkt heel logisch maar stiekem hoopte ik toch op een wonder. Misschien zou ik mij na twee weken injecteren wel een stuk beter voelen!

Vol goede moed begon ik met de behandeling van de vitamine b12 injectie. Iedere drie dagen (om de 72 uur) zette ik een injectie. Met trillende handjes zette ik de eerste paar injecties, waarna ik vol verwachting wachtte op verbetering. Helaas voelde ik vrijwel niets. Het was natuurlijk te verwachten dat ik niet direct een grote verbetering zou voelen maar stiekem vond ik het toch een beetje jammer. De internist drukte mij op het hart dat verbetering echt maanden op zich kan laten wachten dus dat ik rustig moet afwachten.  Ik wil zo graag beter worden. Liever vandaag dan morgen maar geduld is een schone zaak. Nu zullen deze injecties niet al mijn klachten laten verdwijnen maar een klein beetje verbetering zou al fantastisch zijn!

Zoals het er nu uitziet ga ik nog minimaal 1 jaar door met de injecties iedere 3 dagen. Ik hoop met heel mijn hart dat er kleine verbeteringen mogen volgen, zodat het langzaam aan weer een beetje beter zal gaan. Voor nu is het rustig afwachten en hopen op het allerbeste!

Delen:

1 Reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *