Als de wereld om je heen wazig wordt

De wereld om je heen kunnen zien. Voor veel mensen iets heel belangrijks. Toch is dit voor mij al langere tijd niet meer vanzelfsprekend. Ik zie namelijk de hele dag wazig.

Verleden tijd

Heerlijk vond ik het om vanaf een balkon naar beneden te kijken naar iedereen die langs liep. We gingen vaak op vakantie naar Marseille in Frankrijk en dan huurde we een appartement, zeven hoog en midden in de stad. Uren stond ik bij het balkon, oordopjes met muziek aan. Honderden mensen liepen voorbij en ik bedacht hele verhalen bij de mensen. Waar kwamen ze vandaan en waar zouden ze naar toe gaan? Ik vond het geweldig om daar over na te denken.

Nu kan ik iemand die recht voor mij staat nauwelijks nog zien. Een enorm contrast met hoe het was. Enerzijds is het heel confronterend om terug te kijken en te zien wat je voorheen wel kon maar wat nu niet meer mogelijk is. Aan de andere kant geeft het hoop voor de toekomst. Toch kijk ik op dit moment met pijn in mijn hart terug op de tijd dat ik alles kon zien, want wat als het niet meer goed komt? Ik probeer geen rekening te houden met het slechte scenario maar toch spookt het af en toe door mijn hoofd.

De dag dat alles wazig werd

Ik was 16 jaar en met school voor een week naar Londen. We zaten in groepjes in een gastgezin en ik had echt de tijd van mijn leven! Ik vond het prachtig en ik zou zo weer terug gaan. Op dat moment ging mijn gezondheid al snel achteruit maar het was niet dramatisch. Halverwege die week mochten we een dag alleen doorbrengen in de stad van Londen. Mijn vriendinnen en ik hadden grootse plannen totdat ik extreme hoofdpijn kreeg.

Die middag ging mijn zicht steeds verder achteruit. Uren gingen voorbij en op een gegeven moment zag ik alleen nog de contouren en voor de rest was alles wazig. Ik kon niemand meer zien! Gelukkig waren mijn vriendinnen bij mij anders was ik echt totaal in paniek geraakt. Uiteindelijk besloten we een leraar van school te bellen omdat ik echt niks meer zag. Onder de docenten brak ook paniek uit want wat moesten zij met een zieke leerling midden in Londen? Moeten we naar een dokter of moeten we haar ouders inlichten? Ik besloot om af te wachten. Ondanks dat ik deze klachten nog nooit had gehad hoopte ik dat ze de volgende dag weg zouden zijn.

Eerder schreef ik een blogpost over Misselijkheid

Nooit meer goed?

Helaas is het sinds die dag is het nooit meer goed gekomen. De hele dag zie ik alles wazig en kan ik dus geen detailles zien. Gruwelijk vind ik dat want het liefst tekende ik de hele dag maar dat kan nu niet meer. Toch hoop ik dat er een dag komt dat ik weer kan zien en dat ik weer kan tekenen. Naast dat alles wazig is, zie ik ook lekker voor mijn ogen. Hartstikke onhandig want ik denk dat er iemand staat maar uiteindelijk staat er niemand. Slecht zien maakt je gek. Je weet niet meer waar je aan toe bent en je kunt je eigen lichaam niet meer vertrouwen.

Een tijdje keek ik een documentaire over een kunstenaar. Deze man was al heel oud en zijn kinderen zeiden voor de camera: Zolang hij kan doen waar zijn hart ligt is hij gelukkig maar zodra zijn handen of ogen het niet meer doen wordt het lastig. Wat moet een kunstenaar als hij niet meer kan zien of tekenen? Dan kan hij niks meer. Altijd heb ik deze scene onthouden niet wetende dat dit raakvlakken zou hebben met mijn huidige leven. Misschien was die documentaire een metafoor?

Bedankt voor het lezen!

Liefs,

Yousra Yasmine

Share:

23 Reacties

  1. 23 september 2018 / 17:25

    Wat verschrikkelijk zeg 🙁 Lijkt me ook heel angstig, het idee dat het zo zal bijven. Ik hoop het echt niet voor je! Dan ziet jouw wereld er denk ik zo uit als wanneer ik mijn lenzen uitheb. Ik heb -8,50 aan beide ogen. Blijf hoop houden!

    Liefs Nayana

  2. 23 september 2018 / 18:01

    Ik heb geen opbeurende tekst. Geen hart onder de riem. Als ik zeg: wat ontzettend rot! Dan druk ik mij nog zachtjes uit. Na het lezen van je blog kan ik enkel zeggen: Ik heb er geen woorden voor…

  3. 24 september 2018 / 08:39

    Slecht zien is zo naar, ik heb zelf een oogziekte waardoor ik zeer slecht ziend ben. Ik heb lenzen waar ik mee kan functioneren, maar heb dagen dat ik hier veel problemen mee heb en zie dan geheel niks. het is lastig uit te leggen aan anderen en ook dat je steeds weer dingen verliest van wat je zo graag doet.

  4. 24 september 2018 / 09:44

    dat lijkt me eng zeg, zo ineens bijna niks meer zien. Succes ermee, hopelijk vinden ze ooit nog eens de oorzaak.

  5. 24 september 2018 / 10:39

    Wat ontzettend heftig dat je zo plots een deel van je zicht hebt verloren en helemaal naar dat je dan niet in je eigen omgeving bent. Hopelijk vinden ze een oplossing voor je!

  6. Naomi
    24 september 2018 / 11:06

    Wat erg je verhaal lijkt me moeilijk dat het nooit meer terug komt

  7. 24 september 2018 / 11:21

    Heftig joh dat je zicht zo ineens slechter is geworden. Is er enige kans op verbetering door bijvoorbeeld een speciale bril of zo?

  8. 24 september 2018 / 12:07

    Je bent vast al bij de dokter geweest, maar een bril helpt dus ook niks? Wel knap van je dat je dan schrijft!

  9. 24 september 2018 / 12:48

    Pakkende getuigenis, moet heel angstaanjagend geweest zijn zo op één dag…
    Veel succes voor de toekomst!

  10. 24 september 2018 / 13:16

    dat lijkt me verschrikkelijk en heel erg angstig…Is er enig verband tussen je verslechterd zicht en je andere klachten?

  11. 24 september 2018 / 15:48

    Dit lijkt me echt verschrikkelijk. Ik ben slechtziend, maar dit is natuurlijk iets heel anders… Ik vraag me af waarom het zo lang duurt voordat dokters weten wat jij hebt?

  12. 24 september 2018 / 18:59

    Wat heftig dit, maar ik vind jou zn enorme doorzetter! Ik lees vaker je blogs en wauw, wat ben je krachtig! Ik wens je alle kracht & beterschap, liefs Balou

  13. 24 september 2018 / 19:44

    Zo heftig dat je ineens niet goed meer kan kijken. Ik heb zulke momenten soms als er migraine op komt zetten, maar is nooit blijven. Thank God!

  14. 24 september 2018 / 20:00

    Wat heftig om in te leven zeg. Ook zo van de een op de andere dag. Hoe nu verder?

  15. 24 september 2018 / 20:24

    Wat ongelooflijk naar zeg, dit lijkt me heel vervelend. Kunnen ze hier al meer over zeggen of is het nog steeds allemaal vrij onduidelijk?

  16. 24 september 2018 / 21:12

    Zelf al jaren brildragend wetende dat elk jaar sterkte achteruit gaat. Maar niks zien lijkt mij verschikkelijk

  17. Daphne - verdraaidmooi
    25 september 2018 / 09:40

    Het lijkt me heel erg om slecht zicht te hebben. Ik kan me er niets bij voorstellen. Sterkte!

  18. Lizzie
    25 september 2018 / 19:48

    Wat moet dat een vreselijk eng moment zijn geweest… en nog… Knap vind ik het hoe je er over schrijft.

  19. 25 september 2018 / 21:47

    Hmm ik gebruik alleen mijn bril voor echte concentratie momentjes, maar laatste tijd vind ik het helemaal niet meer prettig, lijkt me heel vervelend voor je, sterkte!

  20. 26 september 2018 / 09:02

    Wat ontzettend heftig zeg. Heeft dit te maken met je andere klachten? Ik zat ook een keer op werk toen ik opeens vlekken voor mijn ogen kreeg en ook wazig zag en daar raakte ik toch al aardig van in paniek. Bij mij ging het weer over binnen een kwartier en blijkt het een migraine aura te zijn. Maar als het bij jou niet overgaat is dat wel heftig zeg!

  21. 27 september 2018 / 16:04

    Wat naar, lijkt me erg beangstigend. Heel veel sterkte!

  22. 28 september 2018 / 22:16

    Wat een verhaal joh. Wat zul je bang zijn geweest in Londen en wat *** dat het niet is overgegaan.

  23. Anne - Travelgoodies.nl
    29 september 2018 / 21:53

    Wat heftig zeg! Vooral omdat het van de een op de andere dag zo was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *