Ik wou dat ik jou was

”Ik wou dat ik jou was of gewoon een dag niet mijzelf was” Iedere stap die ik zet heeft qua gezondheid consequenties. Ik wou dat ik jou was voor een dag, zodat ik weer heel even kan ervaren hoe het is om niet ziek te zijn.

Ruilen voor een dag

Ik zou niet meer weten hoe het zou voelen om niet meer ziek te zijn. Ik kan mij geen leven meer voorstellen zonder wazig zicht. Ik kan mij niet meer herinneren hoe het zou voelen om zo veel energie te hebben en om de hele dag naar school te kunnen gaan. Ik zou niet meer weten hoe het voelt om gezond te zijn.

”Ik wou dat ik jou was. Gewoon een dag niet mijzelf was. Dat ik alles was wat jij was.” – Veldhuis en Kemper

Ik zou zo graag voor een dag willen ruilen met iemand die gezond is. Weer even voelen hoe het vroeger was. Vroeger was ik namelijk gezond dus het is zo dubbel dat ik een beetje van beide werelden heb mogen ervaren. Vroeger kon ik alles, ik was helemaal gezond. Nu kan ik heel veel dingen niet meer en ik ben ook niet meer gezond. Ergens ben ik blij dat ik vroeger heb mogen ervaren hoe het was om alles te kunnen. Aan de andere kant maakt dat het heel lastig, omdat ik nu weet wat ik zo onwijs erg mis. Ik bekijk het maar positief: als ik straks weer beter ben dan waardeer ik alle gewone dingen enorm, omdat ik weet hoe het was om veel dingen niet meer te kunnen.

Kiezen

Ik weet dat het onmogelijk is om voor een dag met iemand te ruilen. Toch vind ik het heerlijk om hier over na te denken. Stel dat ik voor een dag beter ben? Wat zou ik dan willen doen? Ik zou heel graag een dagje onbezorgd willen winkelen samen met mijn familie. Samen ergens heen zonder dat iedereen zich zorgen maakt over of het wel goed gaat met mij. Een dag zonder zorgen en pijn. Ik zou er zo veel voor over hebben. Helaas is het niet mogelijk om met iemand te ruilen. Daarbij denk ik dat er niemand is die vrijwillig met mij zou willen ruilen.

Soms kijk ik op tegen mensen die niet hoeven te kiezen. Zij hoeven niet te kiezen of ze wel of niet naar de stad gaan. Zij kunnen doen en laten wat ze willen zonder enig gevolg. Als ik besluit om spontaan iets te gaan doen dan merk ik twee dagen later nog steeds dat ik iets heb gedaan wat ik eigenlijk niet kon. Alle klachten die ik al heb worden dan nog erger. Toch weerhoud het mij er niet van om soms leuke dingen te doen. Ik moet alleen heel goed plannen als ik iets wil doen, zodat ik later genoeg tijd heb om uit te rusten.

Stage

Deze week was mijn klas naar London of Madrid. Als je in het examenjaar zit mag je op werkweek naar het buitenland. Super gaaf natuurlijk maar voor mij op dit moment helaas niet haalbaar door mijn gezondheid. Ik was hier heel teleurgesteld over maar toch besloot ik om het een positieve wending te geven. Vorig jaar heb ik een onwijs leuke tijd gehad door stage te lopen op een advocaten kantoor. Die advocaat heb ik gemaild, uitgelegd wat de situatie was en gevraagd of ik nog een weekje mocht komen. Gelukkig had hij die week plek en mocht ik opnieuw komen!

Daarom heb ik deze week opnieuw stage gelopen bij een advocaat. Ik mocht een dossier lezen en bepalen of het strafbaar is en welke staf erbij hoort om vervolgens samen te bespreken of ik gelijk had. Daarnaast zijn we samen naar de rechtbank gegaan om rechtszaken te zien. Alles was onwijs indrukwekkend om te zien. Door deze ervaring weet ik zeker dat ik rechten wil gaan studeren!

Als ik na een dag stage thuis kom ben ik zo onwijs moe, misselijk en zie ik alles wazig. Toch weet ik dat het het allemaal waard was. Deze week heeft mij onwijs veel energie gekost maar het was een geweldige week die ik nooit had willen missen. Gelukkig hebben we deze week vakantie dus heb ik tijd om weer uit te rusten en om na te denken over alle leuke dingen die ik heb meegemaakt!

Liefs,

Yousra Yasmine

Share:

48 Reacties

  1. 19 oktober 2018 / 22:18

    Wat ontzettend stoer dat je hebt geregeld dat je nog eens stage mocht komen lopen! Heel jammer dat je niet mee kon op werkweek maar later als het weer wat beter gaat kun je vast wel weer van die leuke reisjes gaan maken.

  2. 20 oktober 2018 / 11:11

    Ach meis wat megaknap dat je bent gaan stagelopen! Gaaf dat het weer is gelukt. Dat moet een leerzame week zijn geweest.

  3. Anne van Huis
    20 oktober 2018 / 14:52

    Wat heb je dit weer mooi geschreven. Lastig om daar altijd keuzes in te moeten maken maar goed dat je het op deze manier aan gaat.

  4. 20 oktober 2018 / 15:02

    Mooi geschreven en krijg toch wel even een brok in mijn keel vooral het begin stuk raakt me. Je bent sterk en denk ik echt wel een voorbeeld voor vele!

  5. 20 oktober 2018 / 15:15

    ik kan me goed voorstellen dat je wel eens een dagje zou willen ruilen met iemand die helemaal gezond is. Maar geloof me: die heeft dan weer andere zorgen….

  6. Nicole
    20 oktober 2018 / 15:35

    Kan me je teleurstelling heel goed voorstellen. En wat goed dat je dan zelf initiatief neemt en die advocaat benadert. Onwijs knap van je!

  7. 21 oktober 2018 / 09:59

    Wat ontzettend rot voor je. Het lijkt me heel naar. Toch sta je er goed in. Goed van je dat je toch je stage hebt gedaan! En fijn dat je daar welkom was!

  8. 21 oktober 2018 / 10:44

    Wat je vertelt is zo ontzettend herkenbaar. Dat afvragen hoe het weer zou zijn om te kunnen doen wat je zo graag weer wilt doen, de dingen die voor een ander normaal zijn, het plannen van activiteiten, I got you. Maar wat je zegt, als je straks weer beter bent geniet je des te meer van het leven.
    Ik heb net te horen gekregen dat ik na 3 jaar niet mogen sporten weer mag gaan sporten en ik waardeer het nu zoveel meer, ik ben er nog lang niet. Eerst weer fysio, maar je gaat het leven zoveel meer waarderen door zoiets dergelijks.

    En even een reminder. Ik denk wel dat iemand voor een dag met je zou willen ruilen, alleen al om jou dat geluk te geven. Echt waar!

    • 23 oktober 2018 / 22:52

      Wat fijn dat je weer rustig aan mag gaan opbouwen met sporten! Ondanks dat we iets totaal verschillends hebben geeft het mij toch weer een beetje hoop. Hoe lang je ook ziek bent of iets niet kan er komen betere tijden dat je het wel weer kan.
      Bedankt voor je super lieve berichtje! Dat waardeer ik enorm!

  9. Naomi
    21 oktober 2018 / 12:37

    heel mooi geschreven kan me voorstellen dat je teleurgesteld ben

  10. 21 oktober 2018 / 13:01

    Ik snap hoe je je voelt, ik heb zenuwletsel opgelopen bij de geboorte van mijn dochter waardoor ik oa nauwelijks meer kan zitten en moeite heb met lopen en staan. Ik kom daarom nog maar weinig buiten de deur en moet thuis veel liggen. Het is heel moeilijk om met zo’n beperking te moeten leven, soms voelt het meer als slechts “bestaan”. Ik was trouwens advocaat, maar kon dat niet blijven doen omdat ik niet kan zitten. Ik wens je heel veel sterkte én succes bij je verdere carrière! Hopelijk ligt dat “gewoon” voor jou in het verschiet!

  11. 21 oktober 2018 / 13:54

    Je weet pas hebt totdat je het niet meer hebt. Een cliché zin en tegelijkertijd heel wrang, want waar. Ik kan dan ook niet anders dan hopen dat je uiteindelijk meer duidelijkheid hebt (dat is denk ik al heel wenselijk) en natuurlijk dat je jezelf weer goed en gezond gaat voelen. Sterkte lieve Yousra.

  12. 21 oktober 2018 / 15:57

    super trots op jou dat je toch stage bent gaan lopen en ik snap je dat schrijft ik wou dat ik jou was. ik zat op een dipje met hardlopen iedereen ging er sneller en ik voelde me een slakje. ik vergat dat ze gemiddeld 25 jaar jonger waren en langer aan het sporten waren. tijdens de training riep ik vaak mag ik 2 minuten daphne schippers zijn dan loop ik jullie er uit

  13. 21 oktober 2018 / 19:10

    Ik vind het zo knap van je dat je er toch steeds weer een positieve wending aangeeft! Je gaat niet in een hoekje in foetushouding liggen huilen (al zou ik dat echt heel goed snappen) maar probeert er iets van te maken! En wat leuk dat je rechten wil gaan studeren. Heb ik ook gedaan, in Leiden, alleen niet afgemaakt. Zet ‘m op kanjer!

  14. 21 oktober 2018 / 19:26

    hopelijk heb je deze week genoeg energie om ook iets leuks te doen in de vakantie!

  15. 21 oktober 2018 / 19:57

    Wat ontzettend sterk dat je, ondanks de teleurstelling, toch iets goeds uit de situatie hebt kunnen halen. Zo’n stage is leuk, leerzaam en goed voor je toekomst. Mooi dat je nog meer gemotiveerd bent om Rechten te gaan studeren. Met jouw power kom je er vast!

  16. 21 oktober 2018 / 20:16

    Fijn dat je week stage Mocht lopen lijkt mij best gaaf.

  17. 21 oktober 2018 / 21:36

    Bah, wat ontzettend vervelend zeg. Het gevoel dat ik gewoon een dag iemand anders zou willen zijn heb ik ook heel vaak met mijn chronische rugpijn. Het lijkt me gewoon zo fijn om eens een dagje pijnvrij te zijn!

  18. 22 oktober 2018 / 10:34

    ik hoop dat je deze week een beetje kan genieten van je vakantie en het mooie weer

  19. 22 oktober 2018 / 11:02

    Van ruilen komt huilen zeggen ze, dus wees blij dat het niet kan. Goed dat je extra stage heb gelopen. Nu weet je wat je met je toekomst wilt. Da’s veel belangrijker!

  20. 22 oktober 2018 / 11:52

    Oh dit is sterk geschreven. Ja, een gezonde mens heeft vele wensen, een zieke mens maar één. Ik ben ziek geweest en ervaar nu inderdaad alles zoveel sterker, met zoveel dankbaarheid dat ik nu dingen kan doen zonder (al te veel) afgestraft te worden. Dat wens ik je zo toe, dat jij dat op een dag ook kan.

    • 23 oktober 2018 / 22:49

      Die uitspraak is helemaal waar! Vroeger toen ik gezond was wilde ik heel veel dingen, nu ik ziek ben wil ik alleen maar beter worden. Ik wil niet perse meer nieuwe spullen, mijn enige wens is om beter te worden.
      Bedankt voor je lieve berichtje

  21. Naomi
    22 oktober 2018 / 13:03

    erg mooi geschreven

  22. 22 oktober 2018 / 13:57

    Super knap dat je nog een extra week stage hebt geregeld! Ik weet zeker dat er ook mensen zijn in jouw situatie die dan gewoon op de bank bleven liggen, maar jij hebt het toch maar even gedaan. Fijn dat je nu zeker weet dat je rechten wil gaan studeren!

  23. 23 oktober 2018 / 09:37

    Ik heb al een aantal artikels van je gelezen hier, en telkens weer heb ik bewondering omdat je zo’n sterke vrouw bent! 17 jaar, en al zo volwassen. Wauw.. ik wens je beterschap en duidelijkheid!

  24. 23 oktober 2018 / 10:03

    Ik kan me het voorstellen dat je soms even graag zou willen ruilen. Dat heb ik ook soms af en toe. Wat goed dat je stage hebt geregeld. Succes!

  25. 23 oktober 2018 / 10:22

    Wat goed dat je hier zo open over bent! Want logisch dat je graag een dag niet ziek wilt zijn, maar gewoon een normaal leven kunnen leiden zonder pijn.. Vind het stoer dat je gewoon wel naar stage gaat, ondanks de consequenties.

  26. 23 oktober 2018 / 13:07

    Oh wauw dit is zo pijnlijk herkenbaar! Wat zou ik ook graag een hele dag niet ziek willen zijn, niet na hoeven te denken over de hoeveelheid suiker bij elke hap die ik in mijn mond stop, niet 24 uur per dag aan een insulinepompje en glucosesensor hangen. Stoer dat je hier zo open over schrijft en stoer hoe je er mee omgaat. Ik hoop zo hard voor je dat je ooit gewoon weer elke dag jezelf kunt zijn maar dan wel zonder die rotziekte! Dikke knuffel

    • 23 oktober 2018 / 22:46

      Wat een lief berichtje! Heel herkenbaar wat je schrijft. Ik denk dat iedereen die langdurig ziek is wel eens zou willen ruilen. Al is het maar om een dag zorgeloos door het leven te gaan en even niet te denken aan ziek zijn.
      Liefs, Yousra Yasmine

  27. 23 oktober 2018 / 13:31

    Jeetje meid, wat ontzettend lastig lijkt het me, voor iemand van jouw leeftijd om chronisch ziek te zijn. Knap dat je zo positief bent en bedenkt dat je straks alles weer zoveel meer kan waarderen. Al zal je soms ook vast weleens anders denken. Ik vind je in elk geval super stoer. En een mooi blog heb je! (ow ja.. nou heb ik dat liedje dus in mijn hoofd, haha)

    • 23 oktober 2018 / 22:44

      Wat een onwijs lieve reactie! Dankjewel! Hihi leuk nummer is het he?
      Liefs, Yousra Yasmine

  28. 23 oktober 2018 / 14:28

    Oei, klinkt allemaal niet zo leuk. Gelukkig dat je toch af en toe nog een paar dingen kan meedoen. Ik ken het een beetje want mijn schoonzus heeft fybro en die zit bijna constant thuis.

  29. 23 oktober 2018 / 15:50

    Prachtige en krachtige blog! Ik zelf heb autisme en soms zou ik willen dat ik kon ruilen, een deel van je verhaal herken ik dus heel erg!

  30. 23 oktober 2018 / 16:24

    Heel mooi en herkenbaar geschreven meid. Het is zeker lastig om iets chronisch te hebben. Ik kan er zeker over meepraten. Ik wens je veel sterkte toe.

  31. 23 oktober 2018 / 19:11

    Ik vind het echt ontzettend knap dat je ondanks alles zo positief blijft. En ja, een dagje ruilen, ik gun het je van harte meid!

  32. 23 oktober 2018 / 19:58

    Ik kan geloven dat stagelopen erg vermoeiend is! Maar super dat je ondanks alles blijft doorzetten!

  33. 24 oktober 2018 / 10:49

    Wat een mooi artikel zeg. En ergens zo herkenbaar. Ik heb (naast mijn astma) geen lichamelijke ziekte, maar strijd wel al lange tijd tegen een depressie. Dus wat je schrijft is zo herkenbaar. Ik zou ook wel eens willen ruilen met iemand die gezond is, iemand die alles kan.

  34. 25 oktober 2018 / 09:07

    Wat een mooie liedtekst zeg!

    En ik vind het goed van je hoe je het positief hebt weten om te buigen dat je niet mee kon naar het buitenland!

  35. 25 oktober 2018 / 16:03

    Leuk artikel om te lezen en knap dat je toch je stage hebt geregeld! Ik denk dat het voor vele mensen heel herkenbaar zal zijn om dit te lezen.

  36. Frederique
    25 oktober 2018 / 19:02

    Hee dame, werkelijk een diepe diepe buiging voor je. Ik vind het zo knap dat je de advocatenkantoor hebt gebeld en daar nog een keer stage hebt gelopen. Veel mensen die op dat moment in jouw schoenen zouden hebben gestaan zouden een week gewoon verdrietig zijn en in een negatieve spiraal terechtkomen. Jij hebt actie ondernomen om er een positieve draai aan te geven. Respect, echt.

  37. 26 oktober 2018 / 07:42

    Heel jammer dat sommige dromen/wensen niet kunnen door je gezondheid. Misschien in plaats van ruilen met iemand die gezond is, zelf eens een dagje gezond zijn. Dat zou helemaal fijn zijn denk ik.

  38. 13 november 2018 / 20:56

    Als het kon had ik zeker een dag met je geruild. Helaas niet mogelijk maar snap echt je gevoel

  39. 14 november 2018 / 16:00

    Een indrukwekkend verhaal.

    Ik wens jou toe dat onze medici in staat zijn om jou te helpen.
    En dan niet voor een dag, maar voor de rest van jouw leven.

    Opbeurende groet,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *